Apel dot. młodych dzikich zwierząt: "Nie płosz, nie dotykaj, nie nękaj"

Maj i czerwiec to miesiące, w których sarny rodzą młode. Tuż po urodzeniu, nawet przez kilkanaście dni, małe zwierzę nie jest w stanie podążać za swoją mamą i pozostaje schowane w trawie lub krzakach. To nie oznacza, że mała sarenka została porzucona - dorosła sarna czuwa nad nią przez cały czas, znajdując się w bezpiecznej odległości. To naturalne zachowanie i element strategii przetrwania.

Młode zwierzęta przez pierwszy okres życia są niemal pozbawione zapachu. Dzięki temu trudniej wykryć je drapieżnikom. Matka celowo nie przebywa cały czas przy młodym, ponieważ jej zapach mógłby sprowadzić niebezpieczeństwo. Podchodzi do niego kilka razy dziennie, aby je nakarmić, a potem ponownie się oddala. Dla człowieka może to wyglądać tak, jakby zwierzę było pozostawione samo sobie, ale najczęściej jest to zupełnie naturalna sytuacja. Leżącego w trawie młodego zwierzęcia nie należy dotykać, głaskać, przenosić ani zabierać do domu. Kontakt z człowiekiem może mu zaszkodzić. Przeniesienie w inne miejsce utrudnia matce odnalezienie młodego, a zabranie go z naturalnego środowiska może zakończyć się dla niego tragicznie. Może się zdarzyć, że sarna, czując zapach ludzki odrzuci swoje młode. Najlepszą pomocą jest zachowanie dystansu, spokojne oddalenie się i pozostawienie zwierzęcia w miejscu, w którym zostało znalezione.

Lasy Państwowe i Leśnicy apelują: "Nie płosz, nie dotykaj, nie nękaj" - to trzy zasady, którymi powinniśmy się kierować, gdy spotkamy małą, nowo narodzoną sarenkę oraz inne młode dzikie zwierzęta np. zające.